Endoskopia

W przypadku zgłaszania przez pacjenta dolegliwości ze strony odbytnicy, takich jak krwawienie, świąd odbytu, ból, uczucie ciała obcego, każdy lekarz powinien zbadać pacjenta per rectum. Od tego może zacząć się dalsza diagnostyka raka jelita grubego. Podstawową metodą wykrywania raka jelita grubego pozostają badania endoskopowe, czyli rektoskopia, sigmoidoskopia i kolonoskopia. Nazwy pochodzą od tego jak daleko uwidoczni się jelito aparatem endoskopowym. Badania te umożliwiają bezpośrednią ocenę wnętrza okrężnicy oraz pobranie wycinków do badania histopatologicznego. Odgrywają, więc rolę nie tylko w samym wykryciu nowotworu, ale także umożliwiają ocenę stopnia zaawansowania. Na podstawie pobranych wycinków ocenia się czy jest to nowotwór łagodny czy złośliwy, jaki jest to typ histologiczny i jak głęboko nacieka ścianę przewodu pokarmowego.

Zobacz też: Czy można ustrzec się przed zachorowaniem na raka jelita grubego?

Badania radiologiczne: rtg, usg

Inna opcją diagnostyki są badania radiologiczne metodą podwójnego kontrastu. Polega to na podaniu doodbytniczo przez specjalny zgłębnik substancji zwanej barytem oraz wprowadzeniu powietrza. Następnie wykonuje się serię kilku zdjęć radiologicznych, o czym decyduje już lekarz radiolog.

Ocenę stopnia zaawansowania nowotworów położonych do około 15 cm od odbytu umożliwia ultrasonografia przezodbytnicza. Sama ultrasonografia przezbrzuszna nie ma zastosowania do wykrywania nowotworów. Można jednak za pomocą tej metody zlokalizować ewentualne przerzuty raka do wątroby.