Pierwsze niepokojące objawy

Problemy z wczesnym wykrywaniem, a co za tym idzie ze skutecznym leczeniem raka jajnika, wynikają przede wszystkim ze skąpoobjawowego lub całkowicie bezobjawowego przebiegu choroby na wczesnym etapie jej rozwoju. Jeśli objawy występują, są bardzo niespecyficzne. Pojawiają się ból podbrzusza, zaparcia, wzdęcia, powiększenie obwodu brzucha, utrata apetytu, zmęczenie, osłabienie itp.

Objawy sugerujące proces nowotworowy, zazwyczaj wskazują na znaczne zaawansowanie raka (stopień III lub IV wg klasyfikacji FIGO). Do tych objawów zalicza się: wodobrzusze, mogące świadczyć o rozsiewie raka do otrzewnej lub przerzutów do wątroby, powiększenie węzłów chłonnych świadczące o ich zajęciu, bóle kostne spowodowane przerzutami do kości i inne w zależności od zajętego narządu.

Zobacz też: Jakie objawy sugerują raka jajnika?

Najważniejsze jest badanie lekarskie

Pacjentki z rakiem jajnika zgłaszają się do lekarza rodzinnego/internisty najczęściej z objawami sugerującymi chorobę żołądka lub wątroby. Bardzo ważne jest aby lekarz zachował czujność, zebrał pełne wywiady, zbadał fizykalnie pacjentkę i zlecił odpowiednie badania. W przypadku objawów ze strony układu pokarmowego zalecane jest badanie ultrasonograficzne jamy brzusznej. W razie podejrzenia przyczyn ginekologicznych, powinien zalecić wizytę u specjalisty.

Najważniejsze w diagnozowaniu chorób jajników jest badanie ginekologiczne dwuręczne przez pochwę i odbytnicę, podczas którego ginekolog ocenia wielkość jajników, tkliwość, a w razie stwierdzenia zmian guzowatych - spoistość, ruchomość i umiejscowienie zmiany. Oceniana jest również zatoka Douglasa, stanowiąca zachyłek otrzewnej między macicą a odbytnicą. Do cech mogących sugerować proces złośliwy zalicza się: ograniczoną ruchomość, lity charakter zmiany, obustronne umiejscowienie i zajęcie zatoki Douglasa.